|
Vroeger en nu |
|
Eind jaren 80 kwam CHEUNG Chun Oi naar Nederland, drie kleine kinderen achterlatend in Hongkong. Zoals vele Chinezen het toen en ook nu nog doen kwam zij naar hier om de kost te verdienen voor haar kinderen en voor haar ouders.
Na bij verschillende restaurants te hebben gewerkt, kwam ze al gauw in contact met Akuen en Mary Liu. Ze kwam bij Moy Fa in dienst als kok, met kost en inwoning en al snel werd ze door iedereen Tjetje genoemd, wat zoveel betekent als: zus of tante.
Ze nam haar taak zeer serieus op en werd al gauw onmisbaar in de keuken van Moy Fa. Ze bereidt vele soorten soepen voor, maakt een grote variatie aan overheerlijke dim sums, houdt samen met de andere koks vooral de voorraad bij en bekommert zich continue om de schoonmaak. Zo proper als ze is ‘moet’ je eerst aan haar vragen ‘welke’ emmer je mag gebruiken vanuit het magazijn!!
Ze prepareerde voor onze keuken een bijzonder pittige sambal, die inmiddels de ‘Tjetje-sambal’ wordt genoemd en door veel vaste gasten van Moy Fa zeer wordt gewaardeerd; ja… beroemd čn berucht bij de liefhebbers! Inmiddels is ze de 65 jaar gepasseerd, maar ze denkt er niet over om volledig te stoppen met werken. In een aangepast werkrooster zien we haar nog regelmatig in de keuken en zwaait ze nog steeds de scepter over het magazijn!
Ook is Tjetje een trotse oma van drie kleinkinderen. Ze gaat zo vaak mogelijk op vakantie naar haar geboorteland Hongkong, waar ook haar kinderen nog steeds wonen. Meestal voor de periode van een maand, waarin ze dan ontzettend geniet van haar familie en vrienden. Maar wanneer ze weer voet op Nederlandse bodem zet, slaakt ze toch een zucht van verlichting en is ze weer blij ‘thuis’ te zijn! Want dat is Axel inmiddels voor haar geworden, haar THUIS! |
